100 Maymun etkisi_Kritik Kütle

Japonya’daki Koshima adasinda vahsi bir maymun kolonisi yaşıyordu ve bilim adamları onları kumların
üzerine bıraktıkları tatlı patateslerle besliyorlardı. Maymunlar tatli patatesleri seviyor, ancak kumlu ve
kirli olarak yedikleri icin durumlarından çok da hoşnut olmadıklarını belli ediyorlardi. Bir gün, Imo adlı
sekiz aylık dişi bir maymun tesadüf eseri patatesini suya dusurdu ve kumlarından arınan patatesin daha
lezzetli oldugunu keşfederek o günden itibaren patateslerini yıkayarak yemeye başladı. Bunu gören
annesi ve oyun arkadaşları da Imo’nun yöntemini öğrendiler ve onlar da diger maymunlara öğrettiler.
Kısa bir süre icinde birbirlerini taklit eden bir sürü maymun patateslerini yıkayarak yer hale geldi ve bilim
adamları yaşananları 1952-1958 yılları arasında kayda geçtiler. 1958 yılının sonbaharında Koshima
adasında patatesleri yıkayarak yiyen maymunların sayısı “Kritik Kütle” diye adlandırılan sayıya ulaştı,
artık hemen hemen tüm maymunlar patatesleri yıkıyorlardı. Bu olay bir tek Koshima adasında yaşansaydı,
maymunlar arasında bir tür iletişim olduğu düşünülebilir ve araştırma bu şekilde sürebilirdi. Ancak, aynı
anda çevre adalardakı maymunlar da patateslerini yıkayarak yemeye basladılar, hatta Japonya’nın
anakarasındaki Takasakiyama’da bile... Onca maymun bilinen hiçbir sekilde iletişim kurmus olamazdı ve
bilim adamlari ilk kez böyle bir olayı gözlemliyorlardı. Sonunda, bu adalar boyunca uzanan bir tür
morfogenetik yapı ya da alanın varlığı nedeniyle maymunların aralarında iletişim kurduklarını ileri sürdüler.

Maymunlar uzerinde yapılan bu araştırmadan sonra Avustralyalı ve İngiliz bilim adamları insanlar üzerinde
de benzer arastırmalar yaptılar ve insanın “bilinmeyen” tarafına dair cok ilginç sonuçlar elde ettiler. Bugün,
insanları birbirine bağlayan bir enerji ağı olduğu gerçeği konu ile ilgilenen kişiler tarafindan kesin olarak
kabul edilmektedir ve tek bir kişinin başlattığı bir değişimin, zaman içinde diğer kişilere de sirayet etmesiyle
ulaşılan “Kritik Kütle” sayısının tüm insanlığı etkileyen bir kuantum sıçrayışı etkisi yaratabildiğine inanılmaktadir.

Bilimin yıllar süren araştırmalar sonucunda ulaştığı bu gerçek pek çok kişinin “ilkel” diye nitelendirdiği kabilelerce
asırlardan beri bilinmektedir . Avustralya’da yasayan Aborijinler kendilerinin “rüya zamani” dedikleri kadim
bir hayat ağı ile birbirlerine bağlı olduklarına inanırlar ve bu kolektif rüya, ya da daha doğrusu bilinç hali içinde
kalplerinde merkezlenerek, bir Batılının anlamlandıramadığı biçimde iletişim kurabilirler. Aynı şekilde
Yeni Zelanda’da Maori’ler yine zihnin ötesine geçip, varlıklarının kutsal noktasına girerek yaptıkları meditasyonlarda
Amerika’da yaşayan Hopi’lerle iletişim kurabilirler. Hawaii’de Kahuna yerlileri besinlerini nereden bulabileceklerini
Dünya Ana ile konuşarak öğrenirler. Tüm bu “ilkel” insanlar bizlerin unuttuğumuz ve şimdilerde debelenerek
bulmaya çalıştığımız “Bir’lik” anlayışını kaybetmemiş insanlardır. Onlar; huzuru, barışı ve mutluluğu önce kendi
içlerinde bulmaları gerektiğini, tüm bunları dışarıdan bekledikleri takdirde hayal kırıklıkları yaşayacaklarını bilirler
ve bu değerli bilgi sayesinde “Bir” olmayı başarırlar.